ทำไมต้องมีหัวข้อ ถ้าจะพิมพ์??

คืนนี้อากาศไม่ค่อยหนาวแล้ว
ผ่านปีใหม่มา 6 วันและกำลังจะเข้าวันที่ 7
ตอนนี้ 5 ทุ่ม 57 นาที
เปิด Bloggang เข้ามาเพราะกดเรื่อยเปื่อย
นั่งอ่านบล็อคเก่าๆที่ตั้ง Private ไว้แล้วเพลิน
ก็เลยคิดว่าน่าจะมาพิมพ์อะไรไว้บ้าง
เผื่ออีกปี สองปี หรือสิบปี ได้กลับมาอ่าน
เคยไปบ่นไว้ใน diaryis เมื่อเกือบ 2 ปีที่แล้ว
ว่าทุกวันนี้คนติด Social Network กันมากไป
(รวมถึงเราด้วยหละ)
ทำให้อะไรมันดูฉาบฉวยไปหมด
สมัยก่อนกว่าจะทำเวป กว่าจะนั่งอัปไดอารี่ออนไลน์
มันต้องผ่านกระบวนความคิดมาแล้วเกือบทั้งวัน
ว่าอะไรควรเขียน ไม่ควรเขียน หรือควรเขียนไว้อ่านคนเดียว
ทุกวันนี้ก็ยังรู้สึกว่าเฟสบุคส์ ไม่เหมาะที่จะเขียนอะไรยาวๆอยู่ดี
"อะไรยาวๆที่เป็นเรื่องส่วนตัว"
ก็เราไม่รู้ว่าใครมาอ่านบ้าง และมีการตอบสนองยังไง
เหมือนกับที่มีคนชอบบอกว่า ด่าคนเดียว สะดุ้งกันทั้งเฟส
ประมาณนั้นมั้ง 55+
นี่ก็สงสัยอยู่นะ ว่าคนชื่อ ยิ้มยิ้ม ที่คอมเมนต์ไว้ในบล็อคก่อนคือใคร
ใช่คนที่เรารู้จักมั้ย ใช่คนที่เราอยากให้เป็นมั้ย
ไม่ได้อยากรู้คำตอบหรอก บางทีไม่รู้ก็ดีซะกว่าในหลายๆอย่างนะ
พอละ ว่างมาก บ่นมาก มันก็พิมพ์มากมาย เรื่อยเปื่อยไม่ดี
วันนี้ ไม่เหมือนกับสิบปีที่แล้ว
สิบปีที่แล้วเป็นเด็ก เป็นวัยรุ่น พูดทุกอย่างที่คิด คิดทุกอย่างที่อยากได้
แต่ตอนนี้เป็นผู้ใหญ่ละ วัยกลางคนแล้ว ทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว
..
...
.....
อยากย้อนเวลาได้เนอะ
มีหลายอย่าง อยากให้เกิดขึ้น และไม่อยากให้เกิดขึ้น

(ปล. พิมพ์ไว้ที่ Bloggang ด้วย) 
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic